حال (Präsens): haben - Ich habe Hunger. (من گرسنه هستم.)
گذشته ساده (Präteritum): hatte - Ich hatte keine Zeit. (من وقت نداشتم.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gehabt - Ich habe ein Auto gehabt. (من یک ماشین داشتهام.)
حال (Präsens): sein - Du bist schön. (تو زیبایی.)
گذشته ساده (Präteritum): war - Er war gestern hier. (او دیروز اینجا بود.)
گذشته کامل (Perfekt): ist gewesen - Sie ist glücklich gewesen. (او خوشحال بوده است.)
حال (Präsens): werden - Ich werde Arzt. (من دکتر میشوم.)
گذشته ساده (Präteritum): wurde - Es wurde dunkel. (تاریک شد.)
گذشته کامل (Perfekt): ist geworden - Er ist alt geworden. (او پیر شده است.)
حال (Präsens): können - Ich kann Deutsch sprechen. (من میتوانم آلمانی صحبت کنم.)
گذشته ساده (Präteritum): konnte - Ich konnte dir helfen. (من میتوانستم به تو کمک کنم.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gekonnt - Sie hat es gekonnt /Wir haben schwimmen können. (او توانسته است.)
حال (Präsens): müssen - Ich muss arbeiten. (من باید کار کنم.)
گذشته ساده (Präteritum): musste - Er musste gehen. (او مجبور بود برود.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gemusst - Wir haben gemusst/Wir haben lernen müssen. (ما مجبور بودهایم.)
حال (Präsens): wollen - Ich will ein Eis. (من یک بستنی میخواهم.)
گذشته ساده (Präteritum): wollte - Sie wollte schlafen. (او میخواست بخوابد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gewollt - Er hat gewollt./Ich habe reisen wollen. (او خواسته است.)
حال (Präsens): dürfen - Du darfst jetzt gehen. (تو الان اجازه داری بروی.)
گذشته ساده (Präteritum): durfte - Ich durfte das nicht. (من اجازه آن را نداشتم.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gedurft - Sie hat es gedurft./Ich habe gehen dürfen (او اجازه داشته است.)
حال (Präsens): sollen - Du sollst lernen. (تو باید درس بخوانی.)
گذشته ساده (Präteritum): sollte - Er sollte kommen. (او باید میآمد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gesollt - Sie hat gesollt./Ich habe lernen sollen. (او موظف بوده است.)
حال (Präsens): mögen - Ich mag Schokolade. (من شکلات دوست دارم.)
گذشته ساده (Präteritum): mochte - Er mochte Katzen. (او گربهها را دوست داشت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gemocht - Ich habe ihn gemocht. (من او را دوست داشتهام.)
حال (Präsens): wissen - Ich weiß die Antwort. (من جواب را میدانم.)
گذشته ساده (Präteritum): wusste - Er wusste nichts. (او چیزی نمیدانست.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gewusst - Wir haben gewusst. (ما میدانستهایم.)
حال (Präsens): geben - Ich gebe dir das Buch. (من کتاب را به تو میدهم.)
گذشته ساده (Präteritum): gab - Er gab mir einen Apfel. (او به من یک سیب داد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gegeben - Ich habe dir Geld gegeben. (من به تو پول دادهام.)
حال (Präsens): kommen - Ich komme aus dem Iran. (من اهل ایران هستم.)
گذشته ساده (Präteritum): kam - Sie kam zu spät. (او دیر آمد.)
گذشته کامل (Perfekt): ist gekommen - Er ist nach Hause gekommen. (او به خانه آمده است.)
حال (Präsens): gehen - Wir gehen ins Kino. (ما به سینما میرویم.)
گذشته ساده (Präteritum): ging - Ich ging spazieren. (من قدم زدم.)
گذشته کامل (Perfekt): ist gegangen - Sie ist zur Arbeit gegangen. (او سر کار رفته است.)
حال (Präsens): sehen - Ich sehe dich. (من تو را میبینم.)
گذشته ساده (Präteritum): sah - Er sah einen Vogel. (او یک پرنده دید.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gesehen - Hast du den Film gesehen? (آیا فیلم را دیدهای؟)
حال (Präsens): machen - Was machst du? (چه کار میکنی؟)
گذشته ساده (Präteritum): machte - Ich machte meine Hausaufgaben. (من تکالیفم را انجام دادم.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gemacht - Wir haben eine Reise gemacht. (ما یک سفر انجام دادهایم.)
حال (Präsens): sagen - Was sagst du? (چه میگویی؟)
گذشته ساده (Präteritum): sagte - Er sagte "Hallo". (او گفت "سلام".)
گذشته کامل (Perfekt): hat gesagt - Ich habe die Wahrheit gesagt. (من حقیقت را گفتهام.)
حال (Präsens): sprechen - Sie spricht gut Spanisch. (او خوب اسپانیایی صحبت میکند.)
گذشته ساده (Präteritum): sprach - Wir sprachen über das Wetter. (ما درباره آب و هوا صحبت کردیم.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gesprochen - Er hat mit mir gesprochen. (او با من صحبت کرده است.)
حال (Präsens): fragen - Ich frage den Lehrer. (من از معلم میپرسم.)
گذشته ساده (Präteritum): fragte - Er fragte nach dem Weg. (او راه را پرسید.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gefragt - Sie hat mich gefragt. (او از من پرسیده است.)
حال (Präsens): brauchen - Ich brauche deine Hilfe. (من به کمک تو نیاز دارم.)
گذشته ساده (Präteritum): brauchte - Er brauchte einen Stift. (او به یک خودکار نیاز داشت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gebraucht - Wir haben das Auto gebraucht. (ما به ماشین نیاز داشتهایم.)
حال (Präsens): leben - Ich lebe in Berlin. (من در برلین زندگی میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): lebte - Er lebte glücklich. (او شاد زندگی میکرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gelebt - Sie hat lange gelebt. (او طولانی زندگی کرده است.)
حال (Präsens): arbeiten - Ich arbeite im Büro. (من در دفتر کار میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): arbeitete - Er arbeitete fleißig. (او با پشتکار کار میکرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gearbeitet - Wir haben gestern gearbeitet. (ما دیروز کار کردهایم.)
حال (Präsens): lernen - Ich lerne Deutsch. (من آلمانی یاد میگیرم.)
گذشته ساده (Präteritum): lernte - Er lernte schnell. (او سریع یاد گرفت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gelernt - Sie hat viel gelernt. (او زیاد درس خوانده است.)
حال (Präsens): kaufen - Ich kaufe Brot. (من نان میخرم.)
گذشته ساده (Präteritum): kaufte - Er kaufte ein neues Handy. (او یک موبایل جدید خرید.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gekauft - Ich habe ein Buch gekauft. (من یک کتاب خریدهام.)
حال (Präsens): essen - Ich esse Pizza. (من پیتزا میخورم.)
گذشته ساده (Präteritum): aß - Er aß einen Apfel. (او یک سیب خورد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gegessen - Wir haben zu Mittag gegessen. (ما ناهار خوردهایم.)
حال (Präsens): trinken - Ich trinke Wasser. (من آب مینوشم.)
گذشته ساده (Präteritum): trank - Er trank Kaffee. (او قهوه نوشید.)
گذشته کامل (Perfekt): hat getrunken - Sie hat Milch getrunken. (او شیر نوشیده است.)
حال (Präsens): schlafen - Ich schlafe lange. (من زیاد میخوابم.)
گذشته ساده (Präteritum): schlief - Er schlief tief. (او عمیق خوابید.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geschlafen - Hast du gut geschlafen? (خوب خوابیدهای؟)
حال (Präsens): lesen - Ich lese ein Buch. (من یک کتاب میخوانم.)
گذشته ساده (Präteritum): las - Er las die Zeitung. (او روزنامه خواند.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gelesen - Wir haben den Text gelesen. (ما متن را خواندهایم.)
حال (Präsens): schreiben - Ich schreibe einen Brief. (من یک نامه مینویسم.)
گذشته ساده (Präteritum): schrieb - Er schrieb seinen Namen. (او نامش را نوشت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geschrieben - Sie hat eine E-Mail geschrieben. (او یک ایمیل نوشته است.)
حال (Präsens): hören - Ich höre Musik. (من موسیقی گوش میدهم.)
گذشته ساده (Präteritum): hörte - Er hörte ein Geräusch. (او یک صدا شنید.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gehört - Ich habe das Lied gehört. (من آهنگ را گوش دادهام.)
حال (Präsens): finden - Ich finde meinen Schlüssel. (من کلیدم را پیدا میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): fand - Er fand eine Lösung. (او یک راه حل پیدا کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gefunden - Wir haben den Weg gefunden. (ما راه را پیدا کردهایم.)
حال (Präsens): denken - Ich denke an dich. (من به تو فکر میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): dachte - Er dachte über das Problem nach. (او به مشکل فکر کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gedacht - Sie hat gut gedacht. (او خوب فکر کرده است.)
حال (Präsens): bleiben - Ich bleibe zu Hause. (من در خانه میمانم.)
گذشته ساده (Präteritum): blieb - Er blieb ruhig. (او آرام ماند.)
گذشته کامل (Perfekt): ist geblieben - Wir sind lange geblieben. (ما طولانی ماندهایم.)
حال (Präsens): helfen - Kannst du mir helfen? (میتوانی به من کمک کنی؟)
گذشته ساده (Präteritum): half - Er half seinem Bruder. (او به برادرش کمک کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geholfen - Sie hat mir geholfen. (او به من کمک کرده است.)
حال (Präsens): fahren - Ich fahre nach Berlin. (من به برلین میروم.)
گذشته ساده (Präteritum): fuhr - Er fuhr schnell. (او سریع راند.)
گذشته کامل (Perfekt): ist gefahren - Wir sind mit dem Zug gefahren. (ما با قطار رفتهایم.)
حال (Präsens): nehmen - Ich nehme ein Taxi. (من یک تاکسی میگیرم.)
گذشته ساده (Präteritum): nahm - Er nahm das Geld. (او پول را برداشت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat genommen - Sie hat die Tabletten genommen. (او قرصها را گرفته است.)
حال (Präsens): bringen - Ich bringe dir Blumen. (من برایت گل میآورم.)
گذشته ساده (Präteritum): brachte - Er brachte den Müll raus. (او زباله را بیرون برد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gebracht - Sie hat das Essen gebracht. (او غذا را آورده است.)
حال (Präsens): spielen - Wir spielen Fußball. (ما فوتبال بازی میکنیم.)
گذشته ساده (Präteritum): spielte - Er spielte Klavier. (او پیانو میزد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gespielt - Hast du gespielt? (بازی کردهای؟)
حال (Präsens): warten - Ich warte auf den Bus. (من منتظر اتوبوس هستم.)
گذشته ساده (Präteritum): wartete - Er wartete lange. (او طولانی منتظر ماند.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gewartet - Sie hat auf dich gewartet. (او منتظر تو بوده است.)
حال (Präsens): zeigen - Zeig mir das Bild. (تصویر را به من نشان بده.)
گذشته ساده (Präteritum): zeigte - Er zeigte auf die Tür. (او به در اشاره کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gezeigt - Sie hat mir den Weg gezeigt. (او راه را به من نشان داده است.)
حال (Präsens): fragen - Ich frage den Lehrer. (من از معلم میپرسم.)
گذشته ساده (Präteritum): fragte - Er fragte nach dem Weg. (او راه را پرسید.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gefragt - Sie hat mich gefragt. (او از من پرسیده است.)
حال (Präsens): antworten - Ich antworte dir später. (من بعداً به تو پاسخ میدهم.)
گذشته ساده (Präteritum): antwortete - Er antwortete schnell. (او سریع پاسخ داد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geantwortet - Hast du geantwortet? (آیا پاسخ دادهای؟)
حال (Präsens): erklären - Ich erkläre die Regel. (من قانون را توضیح میدهم.)
گذشته ساده (Präteritum): erklärte - Er erklärte das Problem. (او مشکل را توضیح داد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat erklärt - Sie hat alles erklärt. (او همه چیز را توضیح داده است.)
حال (Präsens): beginnen - Wir beginnen jetzt. (ما الان شروع میکنیم.)
گذشته ساده (Präteritum): begann - Der Film begann. (فیلم شروع شد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat begonnen - Es hat schon begonnen. (قبلاً شروع شده است.)
حال (Präsens): enden - Die Stunde endet. (ساعت تمام میشود.)
گذشته ساده (Präteritum): endete - Der Tag endete. (روز تمام شد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geendet - Es hat geendet. (تمام شده است.)
حال (Präsens): öffnen - Ich öffne die Tür. (من در را باز میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): öffnete - Er öffnete das Fenster. (او پنجره را باز کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geöffnet - Sie hat den Laden geöffnet. (او فروشگاه را باز کرده است.)
حال (Präsens): schließen - Ich schließe die Augen. (من چشمانم را میبندم.)
گذشته ساده (Präteritum): schloss - Er schloss die Tür. (او در را بست.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geschlossen - Wir haben das Fenster geschlossen. (ما پنجره را بستهایم.)
حال (Präsens): bekommen - Ich bekomme ein Geschenk. (من یک هدیه میگیرم.)
گذشته ساده (Präteritum): bekam - Er bekam die Nachricht. (او خبر را دریافت کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat bekommen - Sie hat Post bekommen. (او نامه دریافت کرده است.)
حال (Präsens): geben - Ich gebe dir das Buch. (من کتاب را به تو میدهم.)
گذشته ساده (Präteritum): gab - Er gab mir einen Apfel. (او به من یک سیب داد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gegeben - Ich habe dir Geld gegeben. (من به تو پول دادهام.)
حال (Präsens): wiederholen - Wiederhole den Satz. (جمله را تکرار کن.)
گذشته ساده (Präteritum): wiederholte - Er wiederholte die Frage. (او سوال را تکرار کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat wiederholt - Sie hat das Wort wiederholt. (او کلمه را تکرار کرده است.)
حال (Präsens): verstehen - Ich verstehe das nicht. (من این را نمیفهمم.)
گذشته ساده (Präteritum): verstand - Er verstand die Aufgabe. (او تکلیف را فهمید.)
گذشته کامل (Perfekt): hat verstanden - Hast du verstanden? (آیا فهمیدهای؟)
حال (Präsens): anrufen - Ich rufe dich an. (من به تو زنگ میزنم.)
گذشته ساده (Präteritum): rief an - Er rief mich gestern an. (او دیروز به من زنگ زد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat angerufen - Sie hat angerufen. (او تلفن کرده است.)
حال (Präsens): aufstehen - Ich stehe um 7 Uhr auf. (من ساعت ۷ بیدار میشوم.)
گذشته ساده (Präteritum): stand auf - Er stand früh auf. (او زود بیدار شد.)
گذشته کامل (Perfekt): ist aufgestanden - Wir sind aufgestanden. (ما بیدار شدهایم.)
حال (Präsens): einkaufen - Ich kaufe im Supermarkt ein. (من در سوپرمارکت خرید میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): kaufte ein - Er kaufte gestern ein. (او دیروز خرید کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat eingekauft - Sie hat viel eingekauft. (او زیاد خرید کرده است.)
حال (Präsens): fernsehen - Wir sehen abends fern. (ما شبها تلویزیون تماشا میکنیم.)
گذشته ساده (Präteritum): sah fern - Er sah einen Film fern. (او یک فیلم تماشا کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat ferngesehen - Ich habe ferngesehen. (من تلویزیون تماشا کردهام.)
حال (Präsens): mitbringen - Bringst du etwas mit? (چیزی با خودت میآوری؟)
گذشته ساده (Präteritum): brachte mit - Er brachte Essen mit. (او غذا با خود آورد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat mitgebracht - Ich habe Geschenke mitgebracht. (من هدایایی با خود آوردهام.)
حال (Präsens): einladen - Ich lade dich ein. (من تو را دعوت میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): lud ein - Er lud Freunde ein. (او دوستان را دعوت کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat eingeladen - Sie hat uns eingeladen. (او ما را دعوت کرده است.)
حال (Präsens): bestellen - Ich bestelle eine Pizza. (من یک پیتزا سفارش میدهم.)
گذشته ساده (Präteritum): bestellte - Er bestellte ein Taxi. (او یک تاکسی سفارش داد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat bestellt - Wir haben die Rechnung bestellt. (ما صورتحساب را سفارش دادهایم.)
حال (Präsens): bezahlen - Ich bezahle die Miete. (من اجاره را پرداخت میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): bezahlte - Er bezahlte das Auto. (او پول ماشین را پرداخت کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat bezahlt - Wir haben die Rechnung bezahlt. (ما صورتحساب را پرداخت کردهایم.)
حال (Präsens): buchen - Ich buche einen Flug. (من یک پرواز رزرو میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): buchte - Er buchte ein Hotelzimmer. (او یک اتاق هتل رزرو کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gebucht - Sie hat die Reise gebucht. (او سفر را رزرو کرده است.)
حال (Präsens): unterschreiben - Ich unterschreibe den Vertrag. (من قرارداد را امضا میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): unterschrieb - Er unterschrieb das Formular. (او فرم را امضا کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat unterschrieben - Sie hat die Dokumente unterschrieben. (او اسناد را امضا کرده است.)
حال (Präsens): wiederholen - Wiederhole den Satz. (جمله را تکرار کن.)
گذشته ساده (Präteritum): wiederholte - Er wiederholte die Frage. (او سوال را تکرار کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat wiederholt - Sie hat das Wort wiederholt. (او کلمه را تکرار کرده است.)
حال (Präsens): sich freuen - Ich freue mich auf den Urlaub. (من برای تعطیلات خوشحالم.)
گذشته ساده (Präteritum): freute sich - Er freute sich über das Geschenk. (او از هدیه خوشحال شد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat sich gefreut - Sie hat sich gefreut. (او خوشحال شده است.)
حال (Präsens): sich treffen - Ich treffe mich mit Freunden. (من با دوستانم ملاقات میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): traf sich - Er traf sich mit ihr. (او با او ملاقات کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat sich getroffen - Wir haben uns getroffen. (ما ملاقات کردهایم.)
حال (Präsens): wünschen - Ich wünsche dir Glück. (من برایت آرزوی موفقیت میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): wünschte - Er wünschte sich ein Auto. (او برای خود یک ماشین آرزو کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gewünscht - Sie hat sich etwas gewünscht. (او برای خود چیزی آرزو کرده است.)
حال (Präsens): zeigen - Zeig mir das Bild. (تصویر را به من نشان بده.)
گذشته ساده (Präteritum): zeigte - Er zeigte auf die Tür. (او به در اشاره کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gezeigt - Sie hat mir den Weg gezeigt. (او راه را به من نشان داده است.)
حال (Präsens): passen - Die Schuhe passen. (کفشها اندازه هستند.)
گذشته ساده (Präteritum): passte - Das Kleid passte nicht. (لباس اندازه نبود.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gepasst - Es hat gut gepasst. (خوب مناسب بوده است.)
حال (Präsens): bekommen - Ich bekomme ein Geschenk. (من یک هدیه میگیرم.)
گذشته ساده (Präteritum): bekam - Er bekam die Nachricht. (او خبر را دریافت کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat bekommen - Sie hat Post bekommen. (او نامه دریافت کرده است.)
حال (Präsens): studieren - Ich studiere Medizin. (من پزشکی میخوانم.)
گذشته ساده (Präteritum): studierte - Er studierte in München. (او در مونیخ تحصیل میکرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat studiert - Sie hat Germanistik studiert. (او آلمانیشناسی خوانده است.)
حال (Präsens): fahren - Ich fahre nach Berlin. (من به برلین میروم.)
گذشته ساده (Präteritum): fuhr - Er fuhr schnell. (او سریع راند.)
گذشته کامل (Perfekt): ist gefahren - Wir sind mit dem Zug gefahren. (ما با قطار رفتهایم.)
حال (Präsens): glauben - Ich glaube dir. (من تو را باور میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): glaubte - Er glaubte an Wunder. (او به معجزه باور داشت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geglaubt - Sie hat ihm geglaubt. (او او را باور کرده است.)
حال (Präsens): kennen - Ich kenne diesen Ort. (من این مکان را میشناسم.)
گذشته ساده (Präteritum): kannte - Er kannte die Antwort nicht. (او پاسخ را نمیدانست.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gekannt - Wir haben uns lange gekannt. (ما مدت زیادی است که یکدیگر را میشناسیم.)
حال (Präsens): liegen - Das Buch liegt auf dem Tisch. (کتاب روی میز قرار دارد.)
گذشته ساده (Präteritum): lag - Er lag im Bett. (او در رختخواب دراز کشیده بود.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gelegen - Es hat dort gelegen. (آن چیز آنجا قرار داشته است.)
حال (Präsens): stehen - Ich stehe am Fenster. (من کنار پنجره ایستادهام.)
گذشته ساده (Präteritum): stand - Er stand auf dem Stuhl. (او روی صندلی ایستاده بود.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gestanden - Das Buch hat im Regal gestanden. (کتاب در قفسه قرار داشته است.)
حال (Präsens): sitzen - Ich sitze auf dem Stuhl. (من روی صندلی نشستهام.)
گذشته ساده (Präteritum): saß - Er saß im Kino. (او در سینما نشسته بود.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gesessen - Wir haben lange gesessen. (ما طولانی نشستهایم.)
حال (Präsens): dürfen - Du darfst jetzt gehen. (تو الان اجازه داری بروی.)
گذشته ساده (Präteritum): durfte - Ich durfte das nicht. (من اجازه آن را نداشتم.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gedurft - Sie hat es gedurft. (او اجازه داشته است.)
حال (Präsens): sollen - Du sollst lernen. (تو باید درس بخوانی.)
گذشته ساده (Präteritum): sollte - Er sollte kommen. (او باید میآمد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gesollt - Sie hat gesollt. (او موظف بوده است.)
حال (Präsens): mögen - Ich mag Schokolade. (من شکلات دوست دارم.)
گذشته ساده (Präteritum): mochte - Er mochte Katzen. (او گربهها را دوست داشت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gemocht - Ich habe ihn gemocht. (من او را دوست داشتهام.)
حال (Präsens): wissen - Ich weiß die Antwort. (من جواب را میدانم.)
گذشته ساده (Präteritum): wusste - Er wusste nichts. (او چیزی نمیدانست.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gewusst - Wir haben gewusst. (ما میدانستهایم.)
حال (Präsens): kennen - Ich kenne diesen Ort. (من این مکان را میشناسم.)
گذشته ساده (Präteritum): kannte - Er kannte die Antwort nicht. (او پاسخ را نمیدانست.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gekannt - Wir haben uns lange gekannt. (ما مدت زیادی است که یکدیگر را میشناسیم.)
حال (Präsens): nennen - Ich nenne ihn Peter. (من او را پیتر مینامم.)
گذشته ساده (Präteritum): nannte - Er nannte seinen Hund. (او سگش را نام برد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat genannt - Sie hat seinen Namen genannt. (او نام او را برده است.)
حال (Präsens): glauben - Ich glaube dir. (من تو را باور میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): glaubte - Er glaubte an Wunder. (او به معجزه باور داشت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geglaubt - Sie hat ihm geglaubt. (او او را باور کرده است.)
حال (Präsens): ändern - Ich ändere meine Meinung. (من نظرم را تغییر میدهم.)
گذشته ساده (Präteritum): änderte - Er änderte das Passwort. (او رمز عبور را تغییر داد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geändert - Sie hat ihren Plan geändert. (او برنامه خود را تغییر داده است.)
حال (Präsens): zeigen - Zeig mir das Bild. (تصویر را به من نشان بده.)
گذشته ساده (Präteritum): zeigte - Er zeigte auf die Tür. (او به در اشاره کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gezeigt - Sie hat mir den Weg gezeigt. (او راه را به من نشان داده است.)
حال (Präsens): beginnen - Wir beginnen jetzt. (ما الان شروع میکنیم.)
گذشته ساده (Präteritum): begann - Der Film begann. (فیلم شروع شد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat begonnen - Es hat schon begonnen. (قبلاً شروع شده است.)
حال (Präsens): bleiben - Ich bleibe zu Hause. (من در خانه میمانم.)
گذشته ساده (Präteritum): blieb - Er blieb ruhig. (او آرام ماند.)
گذشته کامل (Perfekt): ist geblieben - Wir sind lange geblieben. (ما طولانی ماندهایم.)
حال (Präsens): brauchen - Ich brauche deine Hilfe. (من به کمک تو نیاز دارم.)
گذشته ساده (Präteritum): brauchte - Er brauchte einen Stift. (او به یک خودکار نیاز داشت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gebraucht - Wir haben das Auto gebraucht. (ما به ماشین نیاز داشتهایم.)
حال (Präsens): entscheiden - Ich entscheide mich für Rot. (من برای قرمز تصمیم میگیرم.)
گذشته ساده (Präteritum): entschied - Er entschied sich schnell. (او سریع تصمیم گرفت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat entschieden - Sie hat sich entschieden. (او تصمیم گرفته است.)
حال (Präsens): erzählen - Ich erzähle dir eine Geschichte. (من برایت یک داستان تعریف میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): erzählte - Er erzählte Witze. (او لطیفه تعریف کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat erzählt - Sie hat die Wahrheit erzählt. (او حقیقت را گفته است.)
حال (Präsens): gewinnen - Wir gewinnen das Spiel. (ما بازی را میبریم.)
گذشته ساده (Präteritum): gewann - Er gewann eine Medaille. (او یک مدال برد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gewonnen - Sie hat den Wettbewerb gewonnen. (او در مسابقه پیروز شده است.)
حال (Präsens): verlieren - Ich verliere meinen Schlüssel. (من کلیدم را گم میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): verlor - Er verlor das Spiel. (او بازی را باخت.)
گذشته کامل (Perfekt): hat verloren - Sie hat ihren Geldbeutel verloren. (او کیف پولش را گم کرده است.)
حال (Präsens): beginnen - Wir beginnen jetzt. (ما الان شروع میکنیم.)
گذشته ساده (Präteritum): begann - Der Film begann. (فیلم شروع شد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat begonnen - Es hat schon begonnen. (قبلاً شروع شده است.)
حال (Präsens): versuchen - Ich versuche es. (من آن را امتحان میکنم/تلاش میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): versuchte - Er versuchte zu schlafen. (او تلاش کرد بخوابد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat versucht - Sie hat alles versucht. (او همه چیز را امتحان کرده است.)
حال (Präsens): schmecken - Das Essen schmeckt gut. (غذا مزه خوبی میدهد.)
گذشته ساده (Präteritum): schmeckte - Es schmeckte nach Zitrone. (مزه لیمو میداد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat geschmeckt - Es hat mir gut geschmeckt. (من مزه خوبی از آن بردهام.)
حال (Präsens): zeigen - Zeig mir das Bild. (تصویر را به من نشان بده.)
گذشته ساده (Präteritum): zeigte - Er zeigte auf die Tür. (او به در اشاره کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gezeigt - Sie hat mir den Weg gezeigt. (او راه را به من نشان داده است.)
حال (Präsens): singen - Ich singe gerne. (من دوست دارم آواز بخوانم.)
گذشته ساده (Präteritum): sang - Er sang ein Lied. (او یک آهنگ خواند.)
گذشته کامل (Perfekt): hat gesungen - Wir haben zusammen gesungen. (ما با هم آواز خواندهایم.)
حال (Präsens): tanzen - Ich tanze gern. (من دوست دارم برقصم.)
گذشته ساده (Präteritum): tanzte - Er tanzte Samba. (او سامبا رقصید.)
گذشته کامل (Perfekt): hat getanzt - Wir haben getanzt. (ما رقصیدهایم.)
حال (Präsens): reisen - Ich reise nach Italien. (من به ایتالیا سفر میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): reiste - Er reiste allein. (او تنها سفر کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): ist gereist - Sie ist viel gereist. (او زیاد سفر کرده است.)
حال (Präsens): bestellen - Ich bestelle eine Pizza. (من یک پیتزا سفارش میدهم.)
گذشته ساده (Präteritum): bestellte - Er bestellte ein Taxi. (او یک تاکسی سفارش داد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat bestellt - Wir haben die Rechnung bestellt. (ما صورتحساب را سفارش دادهایم.)
حال (Präsens): sich entschuldigen - Ich entschuldige mich. (من عذرخواهی میکنم.)
گذشته ساده (Präteritum): entschuldigte sich - Er entschuldigte sich bei ihr. (او از او عذرخواهی کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat sich entschuldigt - Sie hat sich entschuldigt. (او عذرخواهی کرده است.)
حال (Präsens): wiederholen - Wiederhole den Satz. (جمله را تکرار کن.)
گذشته ساده (Präteritum): wiederholte - Er wiederholte die Frage. (او سوال را تکرار کرد.)
گذشته کامل (Perfekt): hat wiederholt - Sie hat das Wort wiederholt. (او کلمه را تکرار کرده است.)